خداحافظ ببی

دختر قشنگم یکی از دغدغه های همیشگی مامانی گرفتن پستونک

 (یا به قول خودت ببی) از شما بود که خیلی هم بهش علاقه داشتی  

و البته بابات هم همیشه مخالفت میکرد و میگفت که هنوز زوده

اما من همیشه نگران خراب و بد شدن حالت دندونای شما بودم

تا اینکه:

امروز صبح (یعنی تاریخ ۱۳ تیر ۹۳ همزمان با ۶ رمضان )

وقتی از خواب ناز بیدار شدی پستونکتو که بس که شب قبل اونو جویده بودی

خراب شده بود به مامان دادی و

گفتی بشور عزیزم فکر میکردی با شستن درست میشه من هم اونو شستم

و بهت دادم و گفتم مامانی خراب شده و تو هم یه نگاهی بهش انداختی

و دادیش به مامان و مشغول تماشای تلویزیون شدی

عزیزم ظهر و شب هم موقع خوابیدن با دیدن ببی خراب ترجیح دادی

با نوازش و قصه مامان  به خواب بری عشقم

هر چند گاهی سعی میکردی انگشت مامان یا پاهای خودت رو بخوری

که باز هم خوشت نیومد .

عزیز دلم با اینکه تو اصلا بهانه نگرفتی

ولی من خیلی ناراحت بودم و گریه کردم برای شما که چه مظلومانه

با این شرایط جدیدت کنار اومدی دلم نمیومد

ببینم که اذیت میشی خوشکلم اما میدونستم که دیگه چاره ای نیست

و شما بزرگ شدی و هر روز باید از یکی از وابستگی های کودکی دل بکنی

و وارد دوران جدیدی بشی دختر گلم .

اینم عکس شما در خواب بدون ببی